Historia

  • Pomysł stworzenia nowej trasy przebiegu transportu ropy naftowej z regionu Morza Kaspijskiego do Europy powstał na Ukrainie na początku lat 1990. Celem nadrzędnym na ten czas było zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego Ukrainy oraz wzmocnienie jej pozycji jako kraju tranzytowego wodorowęglanów.
  • 15 lutego 1993 roku Prezydent Ukrainy podpisał Rozporządzenie w sprawie budowy morskiego terminalu naftowego „Piwdenny”.
  • 1996 – początek budowy rurociągu naftowego Odessa-Brody. Budowa została w całości sfinansowana przez rząd ukraiński.
  • 2002 – zakończenie budowy rurociągu naftowego Odessa-Brody.
  • 5 sierpnia 2002 – pierwszy tankowiec został obsłużony w Morskim Terminalu naftowym „Piwdenny” (100,000 DWT ropy naftowej z Tengiz).
  • Marzec 2003 – spółka „PriceWaterhouseCoopers” sporządziła biznes plan dla rurociągu naftowego Odessa-Brody, spółka „Channoil” potwierdziła wykonalność i atrakcyjność trasy EAKTRN do transportowania lekkiej ropy naftowej z regionu Morza Kaspijskiego do Europy.
  • Maj 2003, Komisja Europejska zadeklarowała, iż projekt Euroazjatyckiego Korytarza Transportu Ropy Naftowej Odessa-Brody jest projektem o wadze paneuropejskiej (oficjalny komunikat Komisji do Rady Europy i Parlamentu Europejskiego ws. rozwoju polityki energetycznej dla poszerzonego składu Unii Europejskiej, jej sąsiadów i krajów partnerskich, 13.05.2003 r.).
  • 27 maja 2003 – Konferencja w Brukseli pod tytułem „Projekt Transportu Ropy Naftowej Odessa-Brody-Płock: Zwiększenie bezpieczeństwa i integralności Unii Europejskiej”, podczas której została podpisana Wspólna Deklaracja Ministrów Ukrainy, Rady Ministrów Polski oraz Komisji Europejskiej dotycząca wsparcia dla Euroazjatyckiego Korytarza Transportu Ropy Naftowej. Na podstawie powyższej deklaracji powołana została trójstronna robocza grupa ekspertów Ukraina-Polska-UE w celu przygotowania projektu Transportu Ropy Naftowej Odessa-Brody-Płock.
  • 14 lipca 2003 – Okrągły stół w Gdańsku „Odessa-Gdańsk: Północny kierunek dla ropy kaspijskiej”, podczas którego polskie przedsiębiorstwo państwowe (PERN „Przyjaźń”) oraz ukraińskie  przedsiębiorstwo państwowe (O.S.A. „Ukrtransnafta”) umówiły się co do stworzenia „Partnerstwa” w celu rozwoju koncepcji przedłużenia rurociągu naftowego pomiędzy Brodami a Płockiem.
  • 1 sierpnia 2003 – Memorandum o Porozumieniu, na mocy którego powstało Partnerstwo, będące beneficjentem 2 milionów euro pomocy technicznej na rzecz projektu (obecny SIWZ)  w obecności Premierów Rzeczpospolitej Polskiej oraz Ukrainy.
  • 12 listopada 2003 – Spotkanie w Berlinie pomiędzy Partnerstwem a przedstawicielami Komisji Europejskiej, niemieckim Ministrem Gospodarki i Ministrem Środowiska oraz niemieckimi przedsiębiorstwami, którzy jednomyślnie poparli projekt korytarza transportu ropy naftowej oraz rolę przyszłego przedłużenia Schwedt-Wilhelmshaven dla jego sukcesu komercyjnego.
  • 26 listopada 2003 – podpisanie Porozumienia pomiędzy Gabinetem Ministrów Ukrainy a polskim rządem o wykorzystaniu systemu transportu wodorowęglanów Odessa-Brody, a także jego integracji z istniejącymi zasobami w Polsce.
  • Luty 2004 – ukraiński rząd umożliwił wykorzystanie rewersyjne rurociągu Odessa-Brody.
  • Lipiec 2004 – О.S.A. „Ukrtransnafta” oraz PERN „Przyjaźń” S.A. założyły Międzynarodowe Przedsiębiorstwo Rurociągowe „Sarmatia” Sp. z o.o. w celu zbadania możliwości przedłużenia rurociągu Odessa-Brody do Polski.
  • Lipiec 2004 – О.S.A. „”Ukrtransnafta” podpisała umowę z TNK-PB w sprawie przesyłu ropy naftowej rurociągiem Odessa-Brody do MTRN „Piwdenny”.
  • Lipiec 2005 – konsorcjum międzynarodowe SWECO PIC – ILF – Kantor wygrał przetarg na przygotowanie biznes planu wdrożenia projektu przedłużenia rurociągu Odessa-Brody do Polski organizowanego prze Komisję Europejską.
  • Grudzień 2006 – konsorcjum SWECO PIC – ILF – Kantor zakończył pracę nad poszerzonym ramowym biznes planem dla projektu Odessa-Brody-Płock sfinansowanym przez UE.
  • 11 maja 2007 – 1 szczyt energetyczny w Krakowie. We wspólnym Komunikacie oficjalnym Prezydenci Azerbejdżanu, Gruzji, Litwy, Polski, Ukrainy oraz przedstawiciel specjalny Prezydenta Kazachstanu zadeklarowali stanowcze poparcie dla Projektu EAKTRN.
  • 10-11 października 2007 – 2 szczyt energetyczny w Wilnie. Porozumienie pomiędzy Ministrem Przemysłu i Energetyki Republiki  Azerbejdżanu, Ministerstwem Energetyki Gruzji, Ministerstwem Gospodarki Republiki Litowskiej, Ministrem Gospodarki Rzeczpospolitej Polskiej oraz Ministerstwem Paliw i Energetyki Ukrainy dotyczące współpracy w sektorze energetycznym.
  • 10 października 2007 – w Wilnie SOCAR, GOGC, AB „Klaipedos Nafta”, PERN „Przyjaźń” S.A. oraz О.S.A. „Ukrtransnafta” podpisały Umowę o dołączeniu do MPR „Sarmatia” Sp. z o.o.
  • Marzec 2008 – MPR „Sarmatia” ogłosiła przetarg na przygotowanie Studium Wykonalności Projektu EAKTRN.
  • 14 kwietnia 2008 – MPR „Sarmatia” Sp. z o.o., w obecności Prezydentów Ukrainy i Polski podpisała Umowę z „Granherne Limited” na przygotowanie Studium Wykonalności.
  • 23 maja 2008 – 3 Szczyt Energetyczny w Kijowie. Prezydenci Republiki Azerbejdżanu, Gruzji, Republiki Litewskiej, Rzeczpospolitej Polskiej oraz Ukrainy we Wspólnym Oświadczeniu zadeklarowali, iż przyśpieszenie wdrożenia projektu EAKTRN i jak najszybsze rozpoczęcie transportu surowca kaspijskiego przez tę trasę pozostaje jednym z priorytetów dla tych krajów.
  • 14 listopada 2008 – 4 Szczyt Energetyczny w Baku. Prezydenci oraz przedstawiciele oficjalni Azerbejdżanu, Bułgarii, Estonii, Gruzji, Grecji, Węgier, Włoch, Łotwy, Litwy, Polski, Rumunii, Szwajcarii, Turcji, Ukrainy, Stanów Zjednoczonych oraz Komisji Europejskiej we Wspólnym Oświadczeniu uznali istotność rurociągu naftowego Odessa-Brody w systemie Euroazjatyckiego Korytarza Transportu Ropy Naftowej dla dostaw ropy naftowej na rynki europejskie, a także wyrazili poparcie dla inicjatywy utworzenia energetycznej przestrzeni tranzytowej regionu kaspijsko-czarnomorsko-bałtyckiego.